Natuurtuin ’t Loo

Nieuwsbrief september 2016

c914ecfc-01b9-4f00-81db-4347f079bf8clogo-gr

 

Geschiedenis en Stekels.

Wanneer is iets geschiedenis? Ik vroeg me dat af toen ik in juni hoorde dat Albert van Otten was overleden, en wie of wat bepaalt dat je wordt vergeten of hoe je wordt herinnerd ? In het Eindhovens dagblad is er wekelijks een verhaal over straatnamen, vaak vernoemd naar iemand die bijzonder was, je staat er zelden bij stil als je er door fietst. In de Natuurtuin hebben we het “Albert van Otten plein”, zijn naam op een stukje hout, hangend aan de Insectenmuur, er staat verder geen vermelding bij waarom, of wie Albert was, nu denk je bij plein waarschijnlijk aan een enorme ruimte, maar dit is slechts een plek met een bank, bedoeld om kinderen, en andere belangstellenden, tijdens een rondleiding, te vertellen over het wel en wee van de bewoners van de Insectenmuur, en aan die muur, leverde Albert de grootste bijdrage, hij stond ook mede aan de “wieg”van de Natuurtuin, een echte natuurmens, en of je nu vragen had over Vlinders, Vogels (zijn grootste passie), Bijen en ander vliegend, en of kruipend spul, hij wist ervan, samen met Dora zijn vrouw, die tot aan zijn ziekte ook een trouwe vrijwilligster was in de Wilde Plantentuin, wist hij ook nog eens zowat alles over wilde planten, van zijn kennis maakten we met het inrichten van de Wilde Plantentuin toen, dan ook dankbaar gebruik, een stukje geschiedenis nu.
Albert had vast wel geweten welk Sneeuwwit Vogeltje op wat voor Stekendoorntje, dan ook zat in het liedje, dat dagelijks luid klinkt via het Carillon, van uit de toren op ’t Hof, of eigenlijk kan ik beter zeggen van uit de zendmast van Bergeijk, want er zit meer apparatuur in, dan klokken. (een enorme bron van inkomsten voor de kerk geloof ik). Ik woon tijdelijk 3 Hoog boven de Jumbo, krijg dus dagelijks een portie Carillon (en straling?) op mijn “bord”.
Ieder uur een lied, o.a. “Het Hermenieke van Bergeijk”, (kan natuurlijk niet ontbreken), al klinkt het via het Carillon meer als Herrie/menieke, maar dus ook “Er was een sneeuwwit vogeltje, al op een stekendoorntje”, din don dijne….

Daar zat een sneeuwwit vogeltje
Daar zat een sneeuwwit vogeltje
Al op een stekeldoorntje
Din don dei-eine
Al op een stekeldoorntje
Din don don
Din don don
Ik zong altijd “Stekel”-doorntje, en dan krijg je toch een beeld van een vogeltje op stekelvarken, (dacht ik als kind).
In de tekst van het lied, gevonden op Google, staat “Steken”-doorntje, het is een Minnelied uit de zestiende eeuw, er zijn veel varianten van, (Harrie Franken verzamelde er ook hier in de streek enkele ), het wit vogeltje dient als boodschapper, die een brief moet brengen naar zijn geliefde, de witte kleur staat voor onschuld, en het Stekendoorntje zou een voorbode zijn voor slecht nieuws , symbolisch bedoelt dus, ( hij had al een ander lief).
Ik vroeg me af of Stekendoorn een struik was? Zoek je bij Stekendoorn, krijg een reeks van allerlei steken die er bestaan, van Bijensteek tot Brandnetel enz. niets over doornen, en veel struiken hebben stekels, maar met doornen waarop een vogeltje kan zitten? Blijven zoeken dus, en jawel de Christusdoorn, en dan niet de kamerplant, maar een boom, de Valse Christusdoorn, (Gleditsia triacanthos) waarvan de takken vermoedelijk werden gebruikt voor de Doornenkroon van Jezus Christus, het is een bladverliezende boom, die snel groeit en vlug voor schaduw zorgt, kan een hoogte van 20-30 meter bereiken, stamt uit Noord-Amerika, deze boom krijgt aan de stam en takken enorme stekels, die kenmerkend zijn voor deze bijzondere boom, op zo’n stekel past het bedoelde witte Vogeltje wel, (zelfs als het een witte Postduif was???)
Leen.

Daar zat een sneeuwwit vogeltje
Daar zat een sneeuwwit vogeltje
Al op een stekeldoorntje
Din don dei-eine
Al op een stekeldoorntje
Din don don
Din don don

 

kontour

Kunsttuin ‘t Loo
Kunst in de Natuurtuin op ’t Loo te Bergeijk van 19 juni tot 17 juli.
10 kunstenaars hebben in Bergeijk aan een uniek evenement in Bergeijk deelgenomen.
Voor de eerste maal werd er beeldende kunst van natuurlijke materialen gemaakt en
gedurende 4 weken geplaatst en tentoongesteld in de Natuurtuin ’t Loo.
De samenwerking vooraf met de medewerkers van de Natuurtuin en de werkgroep
“Kunsttuin ’t Loo 2016” verliep voor ons boven verwachting. Gedurende een periode van
6 maanden met intensief contact, vragen, wijzigingen, nog meer vragen en opnieuw
veranderingen door ons aangebracht, kregen we van jullie alle medewerking en begrip. De rondleiding op vrijdagavond vooraf, met als extra dimensie van de gedichten die
Petra speciaal voor alle kunstwerken gemaakt had. Daarna het etentje verzorgd door de
werkgroep van de Natuurtuin. Wij ontvingen hierover alleen lovende woorden, dank
hiervoor !
Ook een hoogtepunt vooraf was dat de basisscholen van Bergeijk benaderd waren om
natuurlijke vogelhuisjes te maken en op te hangen op hun eigen kunstenaarsplekje.
130 leerlingen met leerkrachten en begeleiders waren aanwezig met gekleurde en
inspirerende vogelhuisjes, daar moeten de vogels wel in gaan nestelen, zo mooi !
Daar kwam ook weer de Natuurtuin om de hoek met een geweldige oplossing voor het
aantal leerlingen, een blote-voeten-pad, en wat voor één ! Dwars door de vijver en de
hele Natuurtuin. Sommige kinderen liepen dit pad wel 5x omdat het zo cool was.

Deelnemende kunstenaar Elly Verrijt :
“Sommige kunstwerken gingen helemaal op in hun natuurlijke omgeving, vormde een
eenheid alsof het er altijd al geweest was. Het samenspel van de gebruikte materialen en
her en der een kleurtje aangebracht had mede door het decor van de Natuurtuin de juiste
uitwerking”.
De publicatie is op alle fronten (dagbladen/weekbladen/Omroep Brabant/uit-in-
Bergeijk/LocalTvBergeijk/digiborden etc.) goed gecommuniceerd en bekendgemaakt.
Wij als werkgroep kunnen na de gesprekken met de deelnemende kunstenaars en hun
ervaring aan deze eerste Kunsttuin concluderen dat het een succes was en zeer zeker
voor herhaling vatbaar !

Namens de werkgroep Kunsttuin ’t Loo,
Elly Verrijt
bron-van-leven